E nem sempre acontece (e mesmo entom é bom o te ver)
-No meu coraçao da mata gritou Pelé Pelé-
mas em ocassões, nom sei se sabes,
outorgas-me uns agarimos que nom som deste mundo
(com certeça já te após umha outra dimensom)
e demoro entom em apanhar o comboio, em ir embora de volta
e fico logo de ti como lavado e confesso
cheio de certezas inestáveis, que nunca frágeis.
-O certo é ser gente linda e cantar, cantar, cantar-
(Fala tupi, fala iorubá).
December 22, 2005
Lis
2 Comments »
The URI to TrackBack this entry is: http://trapobana.blogsome.com/2005/12/22/lis/trackback/
RSS feed for comments on this post.
Leave a comment
Line and paragraph breaks automatic, e-mail address never displayed, HTML allowed: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <code> <em> <i> <strike> <strong>


“certezas inestáveis”… morro tranquila se algunha vez puiden proporcionar algo así… grazas polo que non son capaz de dicir.
Comment by flor de lis — December 23, 2005 @ 1:31 pm
Fique com tranquilidade entom.
Comment by São Tomé — December 23, 2005 @ 2:35 pm